اپتون سینکلر (۱۸۷۸ – ۱۹۶۸) برنده جایزه پولیتزر نویسنده آمریکایی که بیش از ۹۰ کتاب در ژانرهای مختلف نوشت. اپتون سینکلر روزنامه نگاری کنکاشگر بود که علیه قدرتهای بزرگ مبارزه میکرد . در سال ١٩٠۶ کتاب جنگل را نوشت . کتابی متعهد که در میلیونها نسخه پخش شد و استثمار کارگران و فرودستان شیکاگو را افشا می کرد . .. . او در سال ١٩٣۴ هنگامی که در اوج شهرت بود توانست در انتخابات کالیفرنیا به تنهایی از همه کاندیداهای دیگر دموکرات بیشتر رای بیاورد . شعار کارزار انتخاباتی اش طولانی و تا اندازه ای پرطمطرق بود : من فرماندار کالیفرنیا ، چگونه به فقر پایان بخشیدم . این تاریخ واقعی آینده است.

تاریخی که هنوز در انتظار فرارسیدن آن هستیم. کالیفرنیا نیز همچون سایر ایالات آمریکا در آنزمان با بحران بزرگ دست و پنجه نرم می کرد.آپتون سینکلر پیشنهاد می کرد که دولت کارخانجات بسته شده را از مالکانشان اجاره و سپس به کارگران واگذار کند تا آنها به جای بیکاری دست به تولید زنند . چنانچه دولت به پول احتیاج دارد ، میتوان به استودیوهای بزرگ مالیات بست . مترو گلدن مایر و وارنر تهدید کردند تا در صورت انتخاب سینکلر استودیوهایشان را به فلوریدا انتقال دهند . هیچکدام از مطبوعات رسمی از سینکلر حمایت نکرد و بیش از ٧٠٠ نشریه علنا با او به مخالفت برخاستند . او از لحاظ ظاهری هم شباهتی به آرنولد شواردزنگر نداشت . لوس آنجلس تایمز او را با تمسخر “مردی با حالتهای زنانه و لبخند موذی ” می خواند .

دور دنیا در هشتاد روز. رمان پرحادثه از ژول ورن، نویسنده فرانسوی، منتشر شده به سال ۱۸۷۳٫ این رمان در شمار بهترین آثار نویسنده است. یک جنتلمن انگلیسی به نام فیلاس فوگ با رفقای خود در باشگاه شرط می‌بندد که دور دنیا را در ۸۰ روز بپیماید و به همراهی خدمتکار وفادارش به نام ژان، معروف به پاسپارتو، عازم سفر می‌شود. اما چون مظنون به سرقت از یکی از بانکهای انگلیس است، زیر نظر یک پلیس قرار دارد که او را طی سیر و سیاحت‌هایش لجوجانه تعقیب می‌کند. فوگ در سرزمین هند فرصت می‌یابد تا زن جوانی به نام اود را، که بیوه مهاراجه وفات‌یافته‌ای است و طبق سنت هندوان باید زنده در آتش سوخته شود، از مرگ نجات دهد. پس از آن حوادث دیگری در چین برای او روی می‌دهد.

در این مدت، مأمور پلیس همچنان به دنبال اوست و مسافر ما نیز با اود و نوکرش راه خود را ادامه می‌دهد. مأمور پلیس نمی‌تواند او را بازداشت کند، زیرا برگ جلب به سبب تغییر مکان مداوم هنوز به دستش نرسیده است. در آمریکا، در قطاری که ساحل شرقی را به ساحل غربی آنجا می‌پیوندد، فوگ موفق می‌شود که حمله عده‌ای از سرخ‌پوستان را دفع کند. در ساحل شرقی، توفان شدیدی به پا می‌شود و کشتیهای عازم اروپا را در بندر متوقف می‌سازد، ولی فوگ تردید به دل راه نمی‌دهد و با پول خود یک کشتی کرایه می‌کند و راه دریا را در پیش می‌گیرد. در راه، سوخت کشتی به پایان می‌رسد و فوگ ناچار دکل را به جای سوخت به کار می‌برد. در پایان سفر، مأمور پلیس که سرانجام برگ جلب را به دست آورده است او را دستگیر می‌کند. فوگ بی‌گناهی خود را ثابت می‌کند و آزاد می‌شود.

سپس با یقین به اینکه یک روز دیرتر از وقت مقرر به وعده‌گاه رسیده است، خود را بازنده می‌پندارد و تسلیم نومیدی می‌شود. اما زود به اشتباهش پی می‌برد و متوجه می‌شود که سفر از غرب به شرق کره زمین باعث شده است تا ۲۴ ساعت اضافه بیاورد و بنابراین شرط را نباخته است. در اوج شادمانی از اود خواستگاری می‌کند و او را به عقد ازدواج خود درمی‌آورد. در این رمان عنصر خنده (مثلاً سماجت مأمور پلیس در تعقیب فوگ و کارهای جالب پاسپارتو) با عنصر حادثه‌پردازی به هم می‌آمیزد. کشش داستان در خونسردی انگلیسی‌مأبانه قهرمان آن و فعالیت بی‌اندازه او برای مبارزه با طول راه و فوت وقت است.

عقیده ی شخصی من این است که تنها نیرویی که می تواند نیروی ترس را مقهور بکند، نیروی عشق است.عشق، احساس ظریف وشکنند ه ای است. مردم دست کمش می گیرند وبه آن می خندند. امّا من به امید روزی هستم که در آفریقای جنوبی همه دریابند که تنها راه حل دیر پا وارزشمند مسایل عمیق ومشکل ما، در اعمال قدرت نهفته نیست. بلکه در تفاهم وهمدردی نهفته است. وبدون تفاهم وهمدردی، زندگی انسانی، دستخوش بندگی غیر قابل تحمّلی است. واین چنین بند گی، تمام ما را به یک زندگی آکنده از خشونت وبد بختی وترس محکوم می کند.

وامّا بعد…

دقیقا چهل سال پیش در چنین روزهایی یعنی در تابستان ۱۳۴۸ ش جلال آل احمد وهمسرش سیمین دانشور در حاشیه ی جنگل های اسالم گیلان،روزهای خودرا در درون یک کلبه ی کوچک، با نوشتن وترجمه کردن پشت سر می گذاشتند. سرنوشت آن اقامت کوتاه در اسالم جوری رقم خورد که در پایان،در موقع بازگشت به تهران،چیزی جز جنازه ی جلال ویک دنیا داغ ودرد روی دست سیمین نبود. ( واز آن د ردناکتر،مناقشه ای است که هنوز میان او وشمس آل احمدبرسر پاره ای مسایل از جمله نحوه ی مرگ جلال وجود دارد.) بگذریم. قسمت عمده ی ترجمه ی بنال وطن بنا به گفته ی خانم دانشور در همان اقامت کوتاه در اسالم صورت گرفته است. ومابقی در سال بعد وپس از مرگ جلال.

آپارتاید آفریقای جنوبی سال هاست که فرو ریخته است.ونهضت مردم آن کشور آغاز امیدهای تازه ا ی نه تنها برای سیاه پوستان که برای سفید پوستان محروم دنیا گشته است. سیمین ،عشق(مردم دوستی )را رمز غلبه بر ترس می داند در برابر استبداد.و مطالعه ی بنال وطن می تواند این امید را بار ور تر سازد.